شاید تونل در میانه رسیدن و هرگز

تنگی نفسی زود گذر باشد

ـ در خمیدگی تبسم ات.

    *  در این لحظه بی اتفاق

        این تنها نگاه است که حرف می زند

                                              می نویسد

        در همین لحظه جهان شکل می گیرد

          وتو

               در مقابل می نشینی.

 

             شاید هیچکس نمی داند

        این سکوت       

                  در زیباترین شکلش

            بی اتفاق       اتفاق افتاده است.

 

      *   روی درخت می نشیند

   افتادن سیب

         تنها کُشندگی بی رحم ارتفاع می شود.

      تشنه می شوم

             برای پرسه زدن در خیابان تعطیل شب

                                                وقتی بارانی توام .

  ــ  کاری که هیچ گاه نمی کنم.

 

فکر کن

به ماه

     که از اینجا          تا بدر         

       تا شهر تو          با هلالش 

              خطر می کند

            و هیچ گاه نمی افتد.

شاعر : تینا پیرسرایی ( منبع )

این شعر از خودمه ! و تقدیم میکنم به دوست عزیزم آقای سیامک عشاقی

 

من تو او می نوشتیم

اما نمی فهمیدیم

خودکارمان تمام شد

زمین به چرخیدن عادت کرد

آدم ها قلم کم آوردند

نوشتن از یادها رفت

یکی آن طرف دنیا فریاد زد

فهمیدم

 اما بگوش ما نرسید

آقای مرگ سلام

خیلی وقت است سری به ما نمیزنید

پدرم نه قابلی نداشت

اما تو کوچ کرده بودی

بی تو من ۳۶۵ سال هر روز مردم

راستی آبونمان ما چقدر میشود؟

ارزان حساب کن مشتری میشوم

آقای مرگ خداحافظ

میروم از صنف شما شکایت کنم

آخر مرگم را دیر حاضر میکنید

این بار دکانت را تخته میکنند

شاعر : سیامک عشاقی

سلام دوستان عزیز و مهربان من

کلاس های دانشگاه شروع شد و من دو سه ماهی بی بهره ام از مطالب گوهربار شما ...

 

این شعر رو تقدیم میکنم به دوستان عزیزم

 

یک آرزو

 

چیزی به تن کرده ام که تنم کرده   

در تنگنایی که تنم کرده      

چشمم از اینجایم بیرون نزد    

این گزارش است افتاد توی سرم از گلو زد آنور آنور    

نگاه نکن      کردی؟      

یک بار آرزو از خر خودش پایین آمد    

یک بار من از خر آرزو پایین آمدم     

یکبار بالایم از کمرم پرسید تو هم خوبی؟       

یکبار دلش که درد گرفته بود لوله شد توی دلم     

رفتم و       این چشم ها       رفتم و       این دندان ها    

رفتم آب شوم از زور ِ خواب بریزم از چشمش بیرون   

 این چشم، بوی من می دهد که گل شد خشکید

 

شاعر : س . ق

 

به امید موفقیت برای تمام دوستان گلم .

شو گَز ( پشه )

 

باز هم پشه این مزاحم همیشگی

خون ما نوش جانت ولی تو لطفی بکن

پری بزن برو تا همانجا که خوابیده ما

مبادا بیازاریش به نیش

که میکشم از روزگارت دمار

آرام و به صدا به او بگو

که اینجا دلی تنگ میکشد انتظار

می تپد هنوز ...

 

این شعر از دوست عزیزم علیرضا ابراهیمی هستش

امیدوارم خوشتون بیاد و با نظر ها و انتقاد های سازنده تون منو همراهی کنید.

این شعر تقدیم به همه ی دوستان گلم که اینجا رو پاتوق خودشون کردند ...

 

زلزله

 

اجازه آقا !
گاو اگر سُر می خورد

شیروانی اگر می افتاد

زیر آن همه تیرآهن همیشه آیا می مُردیم ؟

 

آموزگار

          تکانی بر چهره اش ریخت

          دست هایش را از ته جیبش کند

و آسمان

          روی سقف کلاس چندم آمد

نیمکت های له شده

دستهایی که روی پاسخ رفت

و دیوارها

چه خوابهایی برای مردم که نمی دیدند

تنها

          روی دستی که از زیر آوار بیرون آمد

صدای انگشتی برخاست

اجازه آقا ؟

می توانم ،         برخیزم !؟

 

شاعر : علی عبدالرضایی

دختر ضروری خاطرات من

که پاک بود

بی نیاز از تمام مواد ضد عفونی کننده جهان

و خدایی که داشت به آسمان چشمهایی آبی می پاشید

 

تکان می دهد تمامش را

و ما وارد موسیقی میشویم با ریتمی کند

 

که اگر به زبانش مسلط بودیم

مثل خواندن خط بریل

در راستای همین عشق کرم خورده

گاهی میان یک جزیره مصنوعی کرایه اش می کردیم

 

جزیره ای که زور زورکی پهلوی خواب ما پهلو می گرفت

 

کسی نبود که ببیند ، ما آنجا نبودیم

در ساختمانی فاقد طبقه گیر افتاده

که از هیچ پر می شد

مکالمه ای نبود خوابی ببینید که پر باشد از تلفن

و فرشه ای که امواج خود را به آنتن تزریق کند

از سر بد جنسی

 

خدایی و چشمهایی ، چشمهایی و خدایی

دختر ضروری خاطره های من

نگاه کن اتومبیل خالی است

و با هم به جهانی که نخواهیم دید رفته ایم

آسمان هم بالای سر ما پر پر می زند

تا نیفتادنش را میان قطب و ستاره قسمت کند

 

دختر ضروری خاطره من

خدا دارد به چشمهای تو رنگ سیا می پاشد

 

 

 این شعر از دوست عزیزمه و در پایین آدرس وبلاگ ایشون رو براتون مینویسم :

  وبلاگ شخصی سیامک عشاقی

سلام یه شعر قشنگ از  لنگرودی ،  خودش نمیدونه شعرشو خوندم و گذاشتم تو وب

امیدوارم ازم راضی باشه !!!

 

جوهر خودکارم که تمام می شود
می فهمم
با دفترم قهر کرده است
دفترم هوسباز است
و هربار
با خودکار جدیدی طرح دوستی می ریزد

ا . حق پرست

سلام بچه ها امروز میخوام یه سری عکس  از مراسم نوروزبل امسال که 16 مرداد در دیلمان برگزار شد براتون بزارم

این مراسم برای تحویل سال نوی گیلانی هاست امسال سال 1583 گیلانی هستش.

امیدوارم خوشتون بیاد .

بقیه عکس ها رو میتونید در ادامه مطلب ببینید

پیشاپیش از نظر هاتون تشکر میکنم !

ادامه مطلب...

تاکسی

 

شوقی که باعث می شود بشتابی

و در تاکسی کنار آنکه نمی دانی کیست ، بنشینی

همان که شاید دیروز آهسته عاشق شد

و امروز            خیالی که باعث می شود بشتابد

و در تاکسی          کنار آنکه می داند کیست ، بنشیند

همان که شاید هر روز         اینگونه عاشق می شود .

 

این شعر از سروده های آقای علی عبدالرضایی از کتاب پاریس در رنو که در سال 76 چاپ شده نکته ی جالب اینه که فقط 1000 نسخه از این کتاب چاپ شده ، پس یه جورایی زیر خاکیه

اگه دوست داشتین بازم میتونم از این کتاب براتون بنویسم ، نظر یادتون نره !